هشتاد و هشت
خوش می روی در جان من...
چه زندگی دلگیری...
نصف چیزی که می خوام ازم دوره...
شاید اگر آدم خیال بافی بودم زندگیم بهتر بود.. برای به تصویر کشیدن اون خیال زندگیم رو زودتر عوض می کردم..
من حتی در دور ترین خیال هام هم نمی بینم بودنت رو..
حتی قدیم هم در دور ترین خیال هم نمی دیدم حرف زدن باهات رو...
نمیدونم. کاش بودم...
دلم تنگه.. دلم با حسرت هام کنار نمیاد..
+ نوشته شده در یکشنبه دوم فروردین ۱۴۰۵ ساعت 15:50 توسط من
|